Мы прадстаўляем другую частку інфармацыйна-аналітычнага агляду Міжнароднага камітэта па расследаванні катаванняў у Беларусі, у якой працягваем дакументаваць факты гібелі грамадзян, адказнасць за якія ляжыць на беларускай дзяржаве.
У новым даследаванні мы аналізуем механізмы рэпрэсіўнай сістэмы, якія прыводзяць да смяротных зыходаў як у месцах пазбаўлення волі, так і па-за іх межамі. Мы фіксуем практыку наўмыснага непадання медыцынскай дапамогі цяжкахворым палітвязням, катавальныя ўмовы ўтрымання і сістэмны ціск, які разбурае здароўе людзей.
Асаблівую ўвагу мы надалі феномену «адкладзенай смяротнасці» — калі найцяжэйшая шкода, нанесеная арганізму ў калоніях і СІЗА, прыводзіць да гібелі чалавека неўзабаве пасля выхаду на волю. Таксама мы задакументавалі выпадкі даводжання да самагубства пад уздзеяннем бесперапыннага пераследу, гібель ад рук сілавікоў і падазроныя смерці пры незвыясненых абставінах.
Мы падкрэсліваем, што адсутнасць незалежных расследаванняў і поўная бяскарнасць сілавікоў фактычна ператвараюць непадаванне дапамогі і ізаляцыю ў інструмент фізічнага ўхілення апанентаў рэжыму.
Мы збіраем і фіксуем гэтыя дадзеныя дзеля будучай прававой ацэнкі дзеянняў беларускіх уладаў на міжнародным узроўні і прыцягнення ўсіх вінаватых да адказнасці ў межах механізмаў універсальнай юрысдыкцыі.
Поўную версію можна спампаваць ТУТ